چه خوش گفت :فردوسی پور در نود 

که فرمز بر ابی برنده شود میازار اس اس 

که کیسه کش است که دل دارد و بر 

همینش خوش است چو شش تا بخورد 

دست از روزگار دگر ابیان را نماند قرار 

تو که از محنت دسته سه بی غمی 

سر افراز و سرخی بخندی همی 

توانا بود هر که قرمز بود ز شیش 

تایی ها دل شیر غران بود